سلام بر اقیانوس کرامت!

سلام بر لحظه‌هایی که شما را آوردند!

سلام بر آغوش «کوثر» سلام‌الله‌علیها که با رسیدن‌تان، مادرانه شد!

سلام بر لبخند سرافراز علی ‌علیه‌السلام، که در طلوع‌تان اتفاق افتاد!

سلام بر لب‏‌های رسول اللّه ‏‌صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌، که میلادتان را به درگاه پروردگار، تسبیح گفتند و نام یگانه‏‌تان را از جبرئیل گرفتند و بر لب زمزمه فرمودند!

 

نیمه ماه مبارک رمضان سال سوم هجری، روز میلاد امام حسن‌ علیه‌السلام، سبط اكبر رسول خدا ‌صلی‌الله‌عليه‌و‌آله‌و‌سلم و سرور جوانان اهل بهشت، مبارک باد!

پس از ولادت با سعادت این مولود با برکت ، حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها به امیرالمؤمنین علیه‌السلام عرض کردند که او را نامی بگذارید ؛ حضرت امیر علیه‌السلام فرمودند : در این امر بر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله سبقت نمیگیرم. آنان صبر کردند تا رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله آمدند و قنداقه را نزد ایشان بردند. رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله از امیرالمؤمنین علیه‌السلام پرسیدند: آیا نامی برایش نهاده‌ای؟ امیرالمؤمنین علیه‌السلام عرضه داشتند : در نام‌گذاری بر شما سبقت نمی‌گیرم. رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله نیز فرمودند: من نیز در نام‌گذاری از پروردگارم سبقت نخواهم گرفت.
در این هنگام خداوند متعال به جبرئیل فرمود : همانا برای محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرزند پسری متولد شده است ، به سوی زمین برو و سلام مرا به رسول من برسان و به او تهنیت بگو؛ و بگو علی برای تو به منزله هارون است برای موسی. پس این مولود را به نام پسر هارون نام‌گذاری کن.
جبرئیل به زمین آمد و از جانب خداوند متعال به رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله تبریک گفته و عرضه داشت : خداوند متعال امر فرموده که او را، هم‌نام فرزند هارون قرار دهید.
رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود : نام او چیست ؟ 

جبرئیل عرضه داشت : شبَّر.
رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمودند : زبان من عربی است.
جبرئیل عرضه داشت : نامش را حسن بگذار.
و رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله او را ، حسن نام نهادند. زیرا که شبَّر در لغت عربی، حسن است.


(علل الشرایع ، صفحه ۱۳۸)

 

امام حسن ‌علیه‌السلام، مانند قرآن صامت نزول فرموده و فرقان ناطق میان حق و باطل گشتند، حقی که نمادش امام علی‌ علیه‌السلام بود و باطلی که تندیس‌اش، معاویه، طاغوت بنی امیه!

 

امام حسن‌ علیه‌السلام را «كريم اهل‌ بيت» نامیدند، زیرا قبل از آنکه نیازمندان اظهار نیاز نمایند، هر آنچه را داشتند، می‌بخشیدند. بخشش و سخاوت چنان در سیره‌ی  دومین امام بزرگوار شیعیان می‌درخشید که در طول عمر شریف و پر برکتشان، دوبار تمام اموال و دارایی خود را در راه خدا خرج نمودند و سه بار ثروت خود را به دو نیم تقسیم فرمودند و نیمی آن را برای خود نگه داشتند و نیم دیگر را در راه خدا بخشیدند.

 

یکی از فضايل امام حسن علیه‌السلام که بر هیچ کس پوشیده نیست، اين است كه از اهل كسا و مصداق آیه تطهیر هستند! حضور ایشان در جريان مباهله خود نشان از جايگاه رفيع آن امام همام است.

 

امام حسن‌علیه‌السلام در 21 رمضان سال 40 هجری به مقام امامت رسيده و در عمر با برکتشان، برای آشکار ساختن حق و باطل در فضای تفرقه‌انگیزی که بنی‌امیه به‌وجود آورده بودند بی‌وقفه تلاش نمودند و سرانجام نیز در 28 صفر سال50 هجری با توطئه و تحريك معاويه و به دست جعده به شهادت رسيدند.

 

از خداوند متعال می‌خواهیم تا همه ما را از شفاعت ایشان بهره‌مند سازد!